Gastenboek ZSG

Mooi resultaat Rene. Zuur voor je tegenstander om een paar keer herhaling van zetten uit de weg te gaan en zo te verliezen, maar dat was zijn eigen keuze en ik snap het wel als je  vecht tegen degradatie.

Hieronder mijn partij van de laatste ronde. Hoewel het er allemaal niet heel overtuigend uitziet was het toch ook nergens echt slecht of verloren. Mijn sympathieke tegenstander ging zetherhaling uit de weg en wilde ook geen remise aanbieden gezien de situatie. De opening was overigens wel verschrikkelijk slecht.

Zes Zwollenaren aan de beroemde zuidzijde van het station en twee Hoogeveensche makkers op de carpoolplaats Hattem (ze voelen zich vertrouwd aan de noodzijde, maar de zuidzijde mijden ze om onbekende redenen): zie hier het achttal dat vrijdag 7 april klaarstond voor de thuiswedstrijd van de slotronde tegen en in Ede. Helaas was de opkomst diezelfde avond in De Enk wel erg schamel. Heren, waarom wordt de vrijdagavond zo vaak gemeden? Hoe meer zielen, des te meer schaakvreugd!

De tweekoppige Hoogeveensche afvaardiging, don Leo en Snuif, had zich verzoend met een prettige schaakavond: ‘we gaan voor een half uit twee’, zo klonk het vanaf de achterbank. Met gefronste wenkbrauwen en de nodige weerspraak werd het tweetal door de chauffeur en zijn bijrijder tot de orde geroepen. Ede stond voor het ingaan van de slotronde op een degradatieplaats en had twee matchpunten nodig om zich te kunnen redden, maar dan moest ZZS! niet winnen. Hoe dan ook, wij gingen met open vizier deze slotronde in. Onze kansen op de titel waren in rook opgegaan! De vorige ronde, het verlies tegen ZZS!, had ik gemist. Ik vertoefde op dat moment in de Britse hoofdstad, gelukkig nog wel vòòr de aanslagen van 22 maart. Heftig als je Westminster nog in je geheugen hebt zitten en de dramatische beelden hebt aanschouwd.    

In een goed gevulde zaal van het kerkgebouw, dat volgens mij de naam Rehoboth draagt met de grappige straatnaam Driehoek 11, voegden zich acht achttallen bijeen. Alle in lange rijen keurig geposteerde en van een dubbele consumptiebon voorziene tafels waren bezet. Soms merk je dat al gedegradeerde teams maar gedeeltelijk, of zoals René vertelde, niet opkomen (zie de osbo site). Nee, alles was perfect in gereedheid gebracht voor een gezellig samenzijn. Het orgel was terzijde geschoven, de piano ook en de beamer functioneerde zodanig dat de stand en de uitslagen op een groot doek konden werden getoond. Dat ik dit allemaal zorgvuldig kon bestuderen werd ingegeven door een te snelle nul aan bord 5. Helaas speelde ik mijn tegenstander (ook plaatselijk voorzitter van de vereniging) in de kaart door zijn lijfvariant te spelen. Ja, dan maak je weinig kans op ons niveau. Mijn nul werd snel gevolgd door een flauwe remise van de OSBO/Fide die zich het bier en de schaarse hapje goed liet smaken. Nee, het was een pover begin. Het ging van kwaad tot erger: hij mag dan wel (bijna) topscorer van de Nosbo promotieklasse zijn, in de eerste klasse Osbo bakt hij er maar weinig van! Snuif beet weer eens in het stof na een +1,... stelling met de gebruikelijke tijdnood. Waar hebben we dat eerder gezien ... Aan bord 8 voltrok zich een heel merkwaardig schouwspel. Buunk, die naast zijn bord het veilingboek van kunstwerken (10 – 13 april in ??) van A tot Z grondig bestudeerde, had onze gewaardeerde eminence grise HvEs vooraf gevraagd of hij er bezwaar tegen had om met kunst-schaakstukken te spelen. En niet zomaar KUNST. De kleuren fel wit (Henk) tegen bloed-rood en dan nog wel stukken van ivoor! Henk had geen bezwaar; ik vond het géén gezicht. Je zou er hoofdpijn van oplopen. Henk vertrekt nooit een spier, ook niet tijdens deze partij. Buunk had achteraf zijn veilingboek beter terzijde kunnen schuiven; nu moest hij zijn stukken maar weer snel inpakken, want ondanks de winst mocht Henk alleen het punt, niet de ivoren stukken, incasseren. Helaas, Henk. Veel opwekkends over bord 7 viel er ook niet te melden: don Leo. Kwaliteit voor, kwaliteit weg, voordeeltje, uittikken, ... remise. Nee, het was niet de dag van Leo. Misschien hoopte hij op een soortgelijke ontsnapping als tegen ZZS! (beker) toen hij een dame cadeau kreeg. Stand 2-3 voor Ede. Bord 2. De naam van René stond bij het ingaan van de slotronde op het grote scherm. Ergens klein, rechtsonder, bij de topscorers. Ik meende 4,5 uit 6 te ontwaren, maar zeker ben ik er niet van. Halverwege de avond was zijn naam weggepoetst en stond er één naam, die van Jelle Bauer (Schaakstad). Jelle, die mij met enig geluk in ronde 5 had verslagen, scoorde uiteindelijk 6 uit 7 en mocht een extra prijs in ontvangst nemen. Extra, want Schaakstad werd kampioen. Dan de partij van René: zijn ratingverlies van het Weekendtoernooi maakt hij extern weer goed. Soms moet je tegen schakers zeggen: ‘Blijf op je handen zitten en wacht op de fout van je tegenstander.’ Ferdinand gebruikt een schepnet voor hetzelfde fenomeen. Ede was aan bord 2 gul: wit stond aangekrant na een mislukte opening, zwart gaat even achterover zitten en geniet van zijn voordeel, een paar mindere (zwarte) zetten volgen, en pardoes wint wit (René). Gelijke stand (straks meer gelijke standen). Albert zwoegde voort om zijn voordeeltje uit te buiten. En als het op het bord niet lukt, dan huren we Vlagsma in. Ja hoor! Albert had ruim de tijd, maar zijn tegenstander schudde, beefde en transpireerde tot  ... tot de nul viel en Albert de felicitaties in ontvangst mocht nemen. Warempel! We stonden met 4-3 voor! WKK speelde geruisloos van voordeel naar voordeel. Een lastig pionnetje op de b-lijn was het enige obstakel. Kris had zoveel oog voor de dreigingen van dat pionnetje dat hij mat in twee over het oog zag (dameoffer, toren + mat). Denk, denk, ... seconden tikken weg. Mocht Gijs er hebben gezeten, dan hoorde iedereen een luid ‘Ooooooooooo ....’. Dit keer bleef het na een blik op de klok een korte ‘O’, en daarmee kreeg de laatste wedstrijd, net als de overige drie wedstrijden Schaakstad – VSG1, ZZS! – Zutphen1 en Wageningen 3 – Meppel 2, de eindstand 4-4. Hoe curieus. Jammer dat in dit seizoen de koppositie werd weggegeven, maar handhaving als promovendus is nog helemaal niet zo verkeerd.

Was niet cynisch bedoeld Fred.

4-4 was genoeg voor handhaving,vandaar mijn felicitaties. 

Zelf een keer gehad dat Caissa degradeerde terwijl ze 6e werden en dat op een half bordpunt. 

In 1 weekend bezwijken ZSG1, 2 &3 onder de druk,waar de roeiboot wel gewoon doet wat het moet doen.

Zelf haalde ik mijn eigen niveau ook niet. 

Het Vlaggenschip heeft nog een heel klein kansje dat ze kampioen worden, maar al zou ik 5x mijn inleg terug kunnen zou ik er geen geld op zetten 

Als je kijkt naar de "W-We" bij Tristan, dan zie je dat de osbo hem al op 1700 heeft ingeschaald.

Heerlijk verslag weer Gé!

Waarom ZSG 4 kampioen werd.

Nou zeg, wat ik nou weer lees.

Landmacht: "Gefeliciteerd ZSG2. Halverwege het seizoen ging je niet voor de 5e plek".
(Is dit serieus bedoeld? Of cynisch? Ik weet het niet...)

Diezelfde Landmacht beweerde op 16 december 2016 (zeg maar halverwege het seizoen) over de kampioenskansen van de verschillende ZSG-teams, het volgende:

"Fred ik ben het met de percentages niet eens.

ZSG 1 weet ik niet, kan je gelijk in hebben (ik had 25% geschat, wat ik nog steeds doe)

ZSG 2 schat ik zeker op 80% in.( welke wedstrijden mist Christian?)Er zijn invallers beschikbaar en nog maar 1 goed team als tegenstander.

ZSG 3 15% als we van Pallas kunnen winnen is alles mogelijk.

ZSG 4 heeft minder ploegen per poule, dus schat ik ook op 15%."

Nee, natuurlijk gingen ze(wij ZSG?) halverwege het seizoen niet voor de 5e plek. Ze gingen voor de eerste plek of beter.
Dus felicitaties zijn in die verband cynisch, venederend,  en mogelijk zelfs zeer grof...

Om verschillende redenen heb ik deze onvolprezen site de laatste dagen niet bezocht.
Maar nu net, klik het weer aan, en lees het het eerste het beste nieuws wat er te lezen valt: "oud zweet".
Dit leest als een van de vele boeken van Herman Koch.
Er wordt "suspence" opgebouwd, zodat je wil weten hoe het afloopt, maar eigenlijk weet je dat het zal eindigen in soort open einde richting de "dark side". (en ergens wil je dat als lezer...)

Dus je leest: "Op de dag dat ik schaakkampioen zou worden, maar dat wist ik nog niet, stond ik om zeven uur ‘s ochtends op voor mijn dagelijkse ochtendritueel. Dit is een fijne zin."
Onder de aanname dat deze twee zinnen samen samen waar zijn, verraden ze precies niets over het wel of niet schaakkampioen worden van de schrijver.
Dus je leest in spanning verder. Het wordt 2-0, maar aan de sfeer van het verhaal vermoed je dat het in 2-2 gaat eindigen.
Zo ging het dus niet, maar...

Gefeliciteerd ZSG2. Halverwege het seizoen ging je niet voor de 5e plek.