In de voorlaatste ronde van de KNSB-campagne kwam laagvlieger WSG 2 op bezoek in de Terp. Het was essentieel dat ze niet van ons zouden winnen, want dan konden er nog allerlei nare dingen gebeuren zoals degradatie. Hun topscoorster (is dat vrouwelijk voor topscorer?) liet verstek gaan vanwege iets banaals als een dispuutfeest, gelukkig waren wij voor de verandering eens wél in de sterkste opstelling, dat wil zeggen, op papier. Het bewijs dat niet alleen rating veel bet Lees verder...
op 14-04-2019 door Ferdinand in Algemeen, Extern, ZSG1, ZSG2
‘Drie keer in één seizoen een uitwedstrijd bij VSG in Ermelo! Wat hebben we in godsnaam gedaan dat Caïssa ons zo straft?’ dacht ik. ‘Er zijn schakers die zich voor minder aan de balken hebben gehangen!’ Het militair tehuis, aan de weg richting Speuld en Drie, was het symbool geworden van het aflopende seizoen van de Roeiboot: grotendeels succesvol, met hoogtepunten als onze uit-overwinning op VSG 3 (Anna’s torenwinst!), maar soms ook rampzali Lees verder...
op 11-04-2019 door GeW in Algemeen, Extern, ZSG3
Sinds een jaar of wat doen we in de OSBO aan gezamenlijke slotrondes, de kers op de taart van de doordeweekse avondcompetitie - mits goed georganiseerd, zo leert de ervaring. Het Denksportcentrum was natuurlijk episch voor dit soort gelegenheden, maar ook in de Terp kan het dus prima. Note to self: voortaan eerder de deur naar buiten open zetten voor frisse lucht. We willen natuurlijk niet dat de schaakwereld een imago krijgt van, hoe schreef Gé het ook weer, naar oud zweet ruikende Lees verder...
op 07-04-2019 door Ferdinand in Algemeen, Extern, ZSG1
Uitslagen ronde 1 laatste cyclus:

Brian - Miklos 0-1Simon - Piet 1-0Joris - René 0-1Gideon - Edward 1/2-1/2Maarten ten K. - Jesse 1/2-1/2Nathan - Jasper 1-0Tristan - Ferdinand 0-1

Stand:

1.0 Miklos, Simon, René, Nathan, Ferdinand0.5 Gideon, Edward, Maarten ten K, Jesse0 Alle anderen, zoals Magnus Carlsen Lees verder...
op 29-03-2019 door Ferdinand in Algemeen, Intern
De uitslagen van de interne competitie sinds het begin van de tweede periode.

Ronde 1Fred - Robert 1-0Reinier - Ineke 0-1Koen - Francis 1-0Harry - Miklos 0-1Gé - Henk 0-1

Ronde 2Ronald - Andries 1/2-1/2Ferdinand - Gijs 1-0Francis - René 0-1Henk - Quinten 1-0Fred - Gé 1/2-1/2Tristan - Jan K. 1/2-1/2

Ronde 3Richard - René 1/2-1/2Ineke - Robert 1-0Piet - Jan K. 1-0Koen - Edward 0-1Harry - Gé 1-0Reinier - Henk 0-1

Ronde 4Henk - R Lees verder...
op 29-03-2019 door Ferdinand in Algemeen, Intern
Een gedenkwaardige avond in De Terp

Vrijdag 22 maart, een behoorlijk drukke schaakavond in De Terp. Ons tweede team in de SOS-competitie moest na een 2,5 - 2,5 tussenstand van een week geleden de klus tegen Dronten zien te klaren om in 2 D nog enig uitzicht te houden op lijfsbehoud. Hoe dit afliep, lees je aan het eind van het artikel.

In 3 C kon De Roeiboot vrijuit spelen tegen gedoodverfd kampioen Denk en Zet/N.G.K.Z. Huiskamervraag: waar staat dat N.G.K.Z. voor?

Aan Lees verder...
op 26-03-2019 door GeW in Algemeen, Extern, ZSG3
Op zaterdag 16 maart mocht de reis naar Enschede weer eens worden aanvaard. Aldus zette de Zwolse armada even voor twaalven koers naar Twente. De schaakvereniging Max Euwe heeft aldaar inmiddels het roemruchte ESGOO opgegeten. Een ingesteld onderzoek wees uit dat de opponent maar 4 basisspelers in de wei had staan, wel is de club ook in de breedte sterker dan de onze. Zoals wel vaker had ZSG niet alle basiskrachten aan boord. Lees verder...
op 18-03-2019 door Miklos in Algemeen, Extern, ZSG1
Merkwaardig: de naam ‘7 pionnen’, afgekort tot ‘7P’, prijkt op elke digitale klok van de gelijknamige schaakvereniging. Omdat ik geen uitnodiging van de ontvangende vereniging had gekregen, nam ik een kijkje op de website. En ja, op de agenda stond voor dinsdag 12 februari aangekondigd de wedstrijd De 7 pionnen 2 – ZSG 2. Toch maar even een mailtje sturen of dit wel klopte. Hé, geen bericht retour. Mijn blik ging nog even over de website. “Geschiedenis& Lees verder...
op 13-02-2019 door GeW in Algemeen, Extern, ZSG2
Vandaag toog er een achttal ZSG’ers richting Voorst wat grosso modo herkenbaar was als “het Vlaggenschip”. Dat wil zeggen, twee van onze posterboys waren er niet: de kapitein en dhr. 32 nummer 1 zetten. Stuurloos en zonder nummer 1 zetten waren we wel de underdog tegen dit team van Voorst, dat niet ver boven de degradatiestreep bivakkeert.

Ik verscheen zo’n 10 minuten te laat aan het bord. Ineke’s oma vierde haar verjaardag, en toen ik op punt stond te vert Lees verder...
op 10-02-2019 door Ferdinand in Algemeen, Extern, ZSG1

In één gedachte denk ik bij de naam Zuidlaren aan de paardenmarkt. Vergelijkbaar is het dorpsfeest in het nabij gelegen Roden, dat met de Rodermarkt hét feestelijk hoogtepunt van het jaar beleeft. In Roden werkte ik als stagiair tientallen jaren geleden; toen ik werd uigenodigd om die markt te bezoeken, viel het mij al snel op dat zo’n dorpsfeest veel weg heeft van kermis + kroegentocht ineen. De Zuidlaardermarkt zal hiervan niet veel verschillen: het grote plein midden in het dorp getuigt hiervan.

Maar eigenlijk sla ik in mijn eerste woorden een essentieel deel over: ‘hoe zijn we, het team 'Das Boot', in Zuilaren beland?’ Het begin. Nietsvermoedend begaf ik mij met voertuig stipt om 11:45 uur naar de zuidzijde van het station. Daar stonden de zes spelers klaar, exclusief de ANPARC en mat-in-26. De eerste moest om obscure redenen verstek laten gaan, de laatste had, zo luidden de woorden van de teamleider, net zijn tweewieler in gang gezet en reed zwoegend tegen een sterke bries in richting het station. Keurig op tijd vertrokken, maar een half uurtje te laat gearriveerd. Zo kan ik de heenreis kort samenvatten. Ter hoogte van de Lichtmis (A28) liep het verkeer stevig vast. Normen en waarden (en regels) negerend, reden enkele ‘heldhaftigen’ onder de rode kruizen door. Laten we het omschrijven als een gebrek aan geduld en beschaving.

Zuidlaren, ook wel de parel van Drente genoemd, al zal daarover uitvoerig getwist worden. Onze bestemming was het lokale Grand Café. Mooi gelegen in het dorp, maar de vergane glorie druipt van het pand af. Heerlijk onderkomen, dat een tweeledig gescheiden inrichting kent: rechts een mooi, fraai aandoend café dat van mij de waardige titel ‘Grand’ mag dragen en aan de rechterzijde het multifunctionele speellokaal. De mooie opgang, met een tapijt (inclusief de sierlijke letters ‘Grand Café Zuidlaren') dat aan de jaren vijftig deed denken, betrad ik dus een half uurtje na enen. Onze captain, buiten staand lurkend aan zijn sigaretje, was met zijn gevolg via de N48 gereden en had de speelzaal sneller bereikt. Al snel werd ik met mijn reisgenoten, naar de borden gedirigeerd. De klokken waren reeds in gang gezet en we misten daardoor zo’n 22 minuten. Snel opende ik mijn notitieblok, deed de eerste zet. Mijn tegenstander had voor de eerste zetten ruim meer tijd nodig dan ik, dus kon ik vrijelijk rondkijken. Naast ons achttal speelden ook hun eerste team en Schaakwoude in dezelfde zaal. Ik zakte even achterover op mijn stoel, bestudeerde de ruimte en genoot van de rust en de uitstraling van de zaal. Een paars-kleurige kledingkast aan mijn linker zijde was erg opvallend aanwezig. Bovenop de kast stond een mooi voorraadje goede whiskey! Recht voor me, als deel van een zitgedeelte, was een hoogpolig tapijt als wandversiering opgehangen. De veelkleurige afbeelding was opmerkelijk: bridgende honden om een tafel! Ik schoof mijn stoel opzij: hé, we speelden op vlonders die de ondergelegen bowlingbaan beschermden. Een kleine bar in de zaal, het zitgedeelte met vloerbedekking uit de jaren zestig (veelkleurige heuga tegels! Ja ja, ze bestaan nog), nog enkele whiskeyflessen en een oude schuifwand waarvan de bewerkte ramen beschilderd waren in rustieke bruine kleuren. Toen ik een koffie voor mijzelf en mijn tegenstander wilde halen, vormden de bowlingballen verzameling een hinderlijk obstakel. Bij de bar aangekomen (op de glazenkast achter de bar stond een nette verzameling delfts blauwe huisjes die je krijgt als je bussiness class vliegt, nu krijg je ze leeg, vroeger gevuld met drank) bestelde ik de koffie en hoopte zonder brokken bij mijn bord terug te keren. Gelukt. Ik nam een slok en moest vaststellen dat dit een mooi, genoeglijk onderkomen is om te schaken. Ik had nog niet geluncht, en hoopte tijd te hebben om de lokale visboer aan de overkant met een bezoek te vereren. Het is er niet van gekomen ... Ik voelde de middag als last-in-last-out, want mijn partij duurde het langst.

Wat gebeurde er op de borden? Op 1 werd geopend met 1. Pf3. ‘Met scherp spel’, ahum, onze captain verzuimte iets zinvols op het bord te krijgen. In een oogwenk waren de zware stukken geruild en wat overbleef was een kreupel wit paard met loper tegen twee lopers, en elk een zestal pionnen. ‘Hoezo scherp spel?’ vroeg ik onze kopman toen hij remise had gespeeld. Zijn antwoord bleef vaag. Vrijwel tegelijkertijd met deze remise konden de stukken op 5 en 8 ook weer in de dozen. Op 5 had Martin vervaarlijke stukken op de tweede rij toegelaten. Zijn zelfvertrouwen leed er zichtbaar onder ... In gepeins verzonken ontdekte hij een misser van zijn opponent. Met een pionnetje meer, maar met bakken vol opluchting werd hier de remise getekend. Wat op bord 8 gebeurde is mij bijna volledig ontgaan. Robert had natuurlijk de ondankbare taak om op het laatste moment de ANPARC te vervangen. Toen ik zijn partij gade sloeg, stond hij een paard achter. Ik heb geen idee waar dat beest is gebleven, maar het nekte onze man wel. Daarmee was een 2-1 achterstand genoteerd. Links van mij stond mat-in-26 ook niet goed. Natuurlijk had onze man ècht alles gezien, zo zei hij in de analyse. Genoeg was het uiteraard niet. Na de b-pion gegeven te hebben, kwam het niet meer goed. Koos kon de malaise ook niet ombuigen. Ik beoordeelde de opening nog veelbelovend, maar toen hij pardoes een pion gaf en zijn a-, b- & c-stukken (toren, paard en loper) laat tot ontwikkeling kreeg, had zwart een eenvoudige opgave. Roestig spel, zullen we het zo noemen? Tegen vijven was er wat rumoer achter mij. ‘Wedstrijdleider!’ werd er geroepen. Wat was er aan de hand? Peter had zijn tijd verbruikt, maar moest accepteren dat dertig zetten toch echt te weinig is. Bij schaken heeft tellen desastreuzere gevolgen dan bij bridge. Ai, een nul werd genoteerd en daarmee was verlies een feit. 5-1. Rechts van mij won Caspar een mooie partij. Tegenstander Haitsma gaf vrijwillig zijn koningsloper voor een paard. Zo’n voorrecht liet Caspar zich niet ontnemen. Nog binnen de veertig zetten won hij met een mooie combinatie de partij. Zelf had ik een een comfortabele stelling opgebouwd. Het vervolg bevatte wat hiaten, maar toen mijn tegenstander zich liet c-lijnen, was het min of meer over. Hij spartelde nog wat, maar zag in dat het een kansloze missie zou worden. Ik meldde mij in het ‘Grand Café’ gedeelte, waar de Zwollenaren bezit van de bar hadden genomen. Een fraaie verzameling hoezen van vinyl LP’s tooide de wand. Nostalgie. Het was een genoeglijke zaterdag, ondanks de nederlaag. Eindstand 5-3.

Harry ten Klooster


op 09-02-2019 door GeW in Algemeen, Extern, ZSG2