De Beker in Lichtenvoorde (door René)

Voor de verandering reden we ditmaal met een viertal op zaterdag naar onze sterke tegenstanders in Lichtenvoorde. Vooraf hadden we onze kansen tegen de promotieklasser niet al te hoog ingeschat. Onderweg hebben de tijd benut om de theorie van Larsen’s opening eens grondig te bestuderen. Eenmaal aangekomen op de (horeca)locatie bleek er zelfs een koffiejuffrouw aanwezig die verscheen wanneer je op een belletje drukte, misschien ook een idee voor de Terp?

We lootten wit op bord 1 en 3 tegen onze sympathieke opponenten. De strategische opstelling van teamcaptain Fred (aka ANPARC) hadden we voor het gemak maar uit het raam gemieterd om zelf tot iets creatiefs te komen.

Ik mocht om 13.00 uur op het eerste bord beginnen met wit tegen dhr. Swerink. Er verscheen een Phillidor-achtige stelling op het bord waarin ik veel ruimte kreeg van de zwart speler. Albert aan bord 2 opende met een soort koningsindisch/oud indische variant tegen een gefianchetteerde opstelling van Luimes. Casper mocht het Russisch te lijf op 3 en Sjoerd kreeg aan het laatste bord d4 tegen zich, waarbij de oplettende ZGS’er weet dat Sjoerd daar graag een extra pionnetje aan over houdt, wat ook geschiedde.

Mijn prachtig mooie stelling (volgens Albert meer een Halma- dan schaakstelling) met ruimte, plannen en epische paardvelden werd in 1 keer teniet gedaan toen ik te snel een pion terugsloeg met de toren. Na een venijnige paardzet en een schaakje met de vijandige dame werd mijn machtige kasteel eraf geslagen en kreeg ik slechts een shetlander terug. Helaas wist mijn tegenstander wel raad met mijn daarop volgende matige stelling en kon er snel een 0 genoteerd worden.

Bij Casper stond er van het ene op het andere moment bijna niets meer op het bord. Beide hadden een dame, toren en licht stuk (loper voor onze man tegen een knol van de tegenstander). Omstanders (lees: ZSG’ers) zagen meerdere direct winnende zetten, waaronder mat in weinig, damewinst, epische eindspel etc. Casper zag ze helaas niet. Uiteindelijk wist hij het eindspel toch binnen te harken en stond het gelijk. Mooie overwinning in een knotsgekke partij.

Albert had na een blik op de (inmiddels) winnende stelling van Sjoerd besloten tot remise in het teambelang. De stelling was iets beter voor Albert die nooit in gevaar is geweest. Een solide pot.

Sjoerd kon uiteindelijk het winnende punt bijschrijven nadat hij door een mijnenveld moest om geen aanval over zich heen te krijgen. Intensief rekenwerk leverde een fraai punt op aangezien de damevleugel al was binnengevallen met allerlei oprukkende pionnen.

Eindstand na slechts 3 uur spelen: 1,5 -2,5 in ons voordeel en iedereen op tijd thuis voor het eten